1917 - 2017 Εμείς αρχίσαμε... ο πάγος έσπασε... ο δρόμος χαράκτηκε...

• Τίτλος : 1917 - 2017 Εμείς αρχίσαμε... ο πάγος έσπασε... ο δρόμος χαράκτηκε...
• Συγγραφέας : Συλλογικό έργο
• Εκδόσεις : ΚΨΜ

Στην επετειακή αυτή έκδοση για τα 100 χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης περιέχονται τρεις ενότητες:

• Μια χρονολογική - ιστορική ενότητα: Με παρουσίαση των κύριων γεγονότων του 1917 - 1918, όπως και με μια λεπτό προς λεπτό ιστορική αποτύπωση των στιγμών που εκτυλίχθηκαν το διήμερο 24 - 25 Οκτωβρίου (6 - 7 Νοεμβρίου) του 1917 στην επαναστατημένη Πετρούπολη.
• Μια πολιτική - θεωριτική ενότητα: Κείμενα που αποτυπώνουν τις σκέψεις, την τακτική, τις αντιπαραθέσεις, τους στόχους και τα γεγονότα που έκριναν την έκβαση της ταξικής πάλης.
  Όπωο απόσπασμα του ιστορικού E.H.Carr, αλλά και κείμενα του Λένιν την περίοδο λιγο πριν και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης και των γεγονότων του 1917, καθώς και μια δική του "αποτίμηση" για την Οκτωβριανή Επανάσταση, τέσσερα χρόνια μετά.
• Η τρίτη ενότητα περιλαμβάνει μια σύγχρονη αρθρογραφία η οποία, μαζί με την εισαγωγή του βιβλίου, αποτυπώνει πλευρές της ιστορίας και την επικαιρότητα του Οκτώβρη στην εποχή μας. 

Η Μεγάλη Περιπέτεια του Μαρξισμού

• Τίτλος : Η Μεγάλη Περιπέτεια του Μαρξισμού
• Συγγραφέας : Βασίλης Ραφαηλίδης
• Εκδόσεις : Εικοστού Πρώτου

Σκοτώστε τη μάνα σας όσο είναι ακόμα νέα, λέει ο σουρεαλιστής και κομμουνιστής Πωλ Ελυάρ, ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές του αιώνα που τελειώνει με το θάνατο της Σοβιετικής Ένωσης. Αιωνία της η μνήμη.

Ήταν μια καλή μητέρα για όλου εμάς τους κομμουνιστές του κόσμου όλου, που την αγαπήσαμε, άλλοι από κομματικό καθήκον, άλλοι από ηθική υποχρέωση και άλλοι από κεκτημένη ταχύτητα εξαιτίας της αγάπης μας για τον Μάρξ.

Έπρεπε να σκοτώσουμε τη μάνα μας όσο ήταν ακόμα νέα και αναμάρτητη. Είναι καλό να θυμάσαι αναμάρτητους τους πεθαμένους. Δυστυχώς, τη σκοτώσαμε όταν έγινε 74 ετών και είχε πολύ αμαρτήσει.

Η μητέρα μας γεννήθηκε με καισαρική τομή το 1917 στην Πετρούπολη, γνωστή περισσότερο σε μας σαν Λένινγκραντ, και το 1991 παρέδωσε το πνεύμα στη Μόσχα. Συγκεκριμένα, στους γκάνγκστερ της Μόσχας, που είχαν επικεφαλής τον Γέλτσιν. Ο Λένιν, ο πατέρας της και παππούς μας, πέθανε πολύ νέος, μόλις 54 ετών, ίνα πληρωθεί το ρηθέν, οι καλοί πεθαίνουν νέοι.

Η μητέρα λυπήθηκε πολύ για το χαμό του πατέρα της. Και για να το δείχνει και να τη βλέπει ο κόσμος και να λέει "να η κόρη του Λένιν", από το 1924 που πέθανε ο πατέρα της πήγαινε κάθε μέρα στον τάφο του, στην Κόκκινη πλατεία, για να δει μια μούμια. Κάποιοι είχαν βαλσαμώσει την Επανάσταση.

Αφού όλα πεθαίνουν, πρέπει να πεθάνει και η φτώχεια που γεννάει επαναστάσεις, κομμουνιστικές και άλλες. Η φτώχεια βρωμάει και βαλσαμωμένη. Αυτό πίστευε ο Μάρξ, που δεν πίστευε στο Θεό, που είναι βάλσαμο για τους απελπισμένους.

Ο μαρξισμός είναι μια απόπειρα απάντησης σε ερωτήματα τόσο παλιά, όσο και οι μούμιες των Φαραώ.

Έτσι αγαπάμε εμείς την Ελλάδα

• Τίτλος : Έτσι αγαπάμε εμείς την Ελλάδα
• Έρευνα : Γρηγόρης Σακελλαρόπουλος
• Επιμέλεια : Σπύρος Σακελλαρόπουλος
• Εκδόσεις : Τόπος

Πλήρη πρακτικά και ιστορικό των δικών Μπελογιάννη

Τα σήματα Βαβούδη

Η έκδοση αυτή παρουσιάζει για πρώτη φορά τα πλήρη πρακτικά των δύο δικών του Ν. Μπελογιάννη και των συντρόφων του, μεγάλο μέρος από τα σήματα Βαβούδη, τα υπομνήματα μετατροπής της θανατικής ποινής των Μπελογιάννη, Μπάτση και Καλούμενου σε ισόβια κάθειρξη, σχολιασμό για τον τρόπο διεξαγωγής καθώς και το ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο πραγματοποιήθηκαν οι δίκες.
Το περιεχόμενο των ιστορικών ντοκουμέντων συμβάλει στο να αποκτήσει ο αναγνώστης τη δική του οπτική απέναντι στα συγκεκριμένα δραματικά γεγονότα. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν μπορεί να παρακάμψει καθοριστικούς παράγοντες διαμόρφωσης των ιστορικών εξελίξεων όπως: ο ρόλος των ΗΠΑ, το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινήθηκε η ηγεσία του ΚΚΕ και ιδιαίτερα ο Ν. Ζαχαριάδης, η αμφιθυμική στάση των κομμάτων του Κέντρου και συγκεκριμένα του Ν. Πλαστήρα, ο ρόλος του θρόνου και του Στρατού.
Η πρωτοτυπία της παρούσας μελέτης είναι πως σε ορισμένες περιπτώσεις το αρχειακό υλικό οδηγεί σε διαπιστώσεις εικονοκλαστικού χαρακτήρα: οι Αμερικανοί μόνο μετά το ξέσπασμα του πολέμου στην Κορέα βρέθηκαν να πρωτοστατούν στην επιβολή του αυταρχικού μετεμφυλιακού πλαισίου· η δράση του ΚΚΕ απείχε παρασάγγας από την πολιτική του "όπλου παρά πόδα"· η κυβέρνηση Πλαστήρα είχε πολύ σοβαρές ευθύνες για τις εκτελέσεις· το Παλάτι διαδραματίζει υποδεέστερο ρόλο σε σχέση με αυτό των ΗΠΑ και του Στρατού.
Στις ίδιες τις δίκες από τη μια εντυπωσιάζει ο ηρωισμός του Ν. Μπελογιάννη, και αρκετών άλλων που υπερασπίζονται τα ιδανικά τους. Από την άλλη, η σπουδή πολλών κατηγορούμενων να αποποιηθούν τη σχέση τους με το κομμουνιστικό κίνημα συμπυκνώνει τους όρους της ήττας στον Εμφύλιο για την ελληνική Αριστερά, στο πλαίσιο της κρατικής τρομοκρατίας της εποχής.

Για μια Αγωνιστική Κοσμοαντίληψη

• Τίτλος : Για μια Αγωνιστική Κοσμοαντίληψη
• Συγγραφέας : Συλλογικό Έργο
• Μετάφραση (από τα ιταλικά) : Άβα Μπουλούμπαση
• Εκδόσεις : Α/συνέχεια

Το "Για μια αγωνιστική κοσμοαντίληψη" είναι ένα συλλογικό έργο που κυκλοφόρησε το 1975 στην Κίνα κατά τη διάρκεια της Πολιτιστικής Επανάστασης (1966-1976) και έχει τις αρετές της άμεσης επαφής με τον απλό κόσμο, γιατί γράφτηκε για να χρησιμεύει σαν υλικό σε απλούς ανθρώπους με στόχο να συμβάλει στην "επαναθεμελίωση της κοσμοαντίληψης μας" αφού, όπως τονίζουν οι συγγραφείς, "οι αλήθειες της μαρξιστικής φιλοσοφίας προορίζονται ακριβώς για την αγωνιστική μας πρακτική".

Στις μέρες που ανοίγει ένας κύκλος αγώνων σε ολόκληρο τον κόσμο, είναι επιτακτική ανάγκη, παραμένει εξαιρετικά επίκαιρο αυτό που τονίζουν οι συγγραφείς : "να επαναθεμελιώσουμε την κοσμοαντίληψη μας, να διώξουμε τις παλιές αντιλήψεις, να επαναστατικοποιήσουμε την ιδεολογία μας, να την αντικαταστήσουμε με το διαλεκτικό υλισμό, με την καινούρια ιδεολογία σύμφωνα με την οποία ο άνθρωπος μπορεί να τα βάλει με τον ουρανό".

Οι άνθρωποι μπορούν να κατακτήσουν την διαλεκτική αν αυτή εφαρμοστεί με μια κοινή και βαθιά έννοια. Και τούτο προϋποθέτει πως πρέπει να υποστηριχθεί ο πρωταρχικός ρόλος της πράξης, της συμμετοχής στην παραγωγή, στην ταξική πάλη, στον επιστημονικό πειραματισμό, στα πεδία δηλαδή που γίνονται μεγάλοι αγώνες και μετασχηματισμοί του υλικού κόσμου και των κοινωνικών σχέσεων.

Το να μαθαίνεις, δεν είναι γενικά εύκολο και ακόμη πιο δύσκολο είναι να εφαρμόζεις αυτό που έχεις μάθει. "Το διάβασμα είναι μόρφωση, αλλά η εφαρμογή είναι μόρφωση και μάλιστα το πιο σπουδαίο είδος μόρφωσης" (Μάο 1937).

Το βιβλίο διαπερνάται από την πρωταρχικότητα της κοινωνικής πράξης και επιμένει σε μια σειρά πρακτικά παραδείγματα για να δώσει ακόμα μεγαλύτερη έμφαση στον πρακτικό χαρακτήρα της κοσμοαντίληψης. Είναι ένα σημαντικό εφόδιο σε κάθε αγωνιστή και αγωνίστρια που αντιστέκεται στη σύγχρονη βαρβαρότητα και θέλει να αλλάξει τον κόσμο.

H Πολιτική Θέση του Σουρρεαλισμού

• Τίτλος : Η Πολιτική Θέση του Σουρρεαλισμού
• Συγγραφέας : Αντρέ Μπρετόν
• Μετάφραση : Γιόλα Γεωργαντζή, Νίκος Μπαλής
• Εκδόσεις : Ουτοπία

Η υπόθεση μας είναι η υπόθεση των εργατών και των αγροτών. Καθορίζουμε σαν βασική αρχή το γεγονός ότι οι εργάτες και οι αγρότες αποτελούν τη βάση όχι μόνο ολόκληρου του υλικού πλούτου αλλά και κάθε κοινωνικής δύναμης.

Όσο για μας, τους διανοούμενους, που βλέπουμε μία αξιοκαταφρόνητη κοινωνική οργάνωση να καταστέλλει τις δυνατότητες των εργαζομένων στη γη και στα εργοστάσια για ανθρώπινη ανάπτυξη, δε διστάζουμε να υποστηρίξουμε την αναγκαιότητα επιβολής της θανατικής ποινής σ όλους εκείνους που αναλαμβάνουν την ευθύνη για ένα τέτοιο έγκλημα.

Άπ' την άλλη, δεν αποδεχόμαστε τις δημαγωγικές εκείνες τάσεις, που θέτουν σαν στόχο τους να πείσουν τους προλετάριους ότι η ζωή τους είναι η μόνη σωστή και πραγματικά ανθρώπινη, ότι όλα όσα στερούνται είναι  "εκ του πονηρού".

Τοποθετούμενοι στις τάξεις των εργαζόμενων, απευθυνόμαστε στις ευγενέστερες και πιο φιλόδοξες βλέψεις τους -που δεν μπορούν να ικανοποιηθούν μέσα στα πλαίσια της σημερινής κοινωνίας : απευθυνόμαστε στο ένστικτο τους σαν ανθρώπων που ποτέ δεν σκύβουν το κεφάλι, στην ηθική τους ελευθερία, στη βία τους. - Έφτασε ο καιρός να γίνουμε όλοι αφέντες και να πραγματώσουμε τη φυσική εξόντωση των σκλάβων του καπιταλισμού.

"ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ", 1935

Έχουμε Δίκιο Να Επαναστατούμε

• Τίτλος : Έχουμε Δίκιο Να Επαναστατούμε
• Συγγραφέας : Ζαν Πωλ Σάρτρ
• Μετάφραση : Φώντας Κονδύλης
• Εκδόσεις : Αρσενίδη

Τρεις άνθρωποι συζητούν. Οι δύο νέοι, νεώτατοι. Ο άλλος γέρος πια, σχεδόν παλαίμαχος. Οι δύο είναι εκπρόσωποι του νέου πνεύματος που φυσά μετά τα γεγονότα του Μάη του '68 στο Παρίσι. Ο τρίτος είναι ο πασίγνωστος "νεαρός γέρος" Ζαν-Πωλ Σάρτρ.

Ένα τέταρτο πρόσωπο λαβαίνει μέρος σ' όλη αυτή την πλούσια συζήτηση : ο ενσυνείδητος αναγνώστης που, κι αυτός, μέσ' από αντεγκλήσεις και έντονες αψιμαχίες που διεξάγονται παντού στον κόσμο, αναζητά το δρόμο του για τον σοσιαλισμό, για την ελευθερία, το συνειδητοποιημένο άτομο που αμφισβητεί ταυτόχρονα τόσο το θεσμό της ιδιοκτησίας, όσο και το θεσμό της κάθε μορφής εξουσίας.

Για τη δικτατορία του προλεταριάτου

• Τίτλος : Για τη δικτατορία του προλεταριάτου
• Συγγραφέας : Ετιέν Μπαλιμπάρ
• Μετάφραση : Νίκος Μανωλόπουλος
• Εκδόσεις : Οδυσσέας

Να τι λέει ο Λουί Αλτουσέρ για το βιβλίο του Μπαλιμπάρ : "Το βιβλίο αυτό εξηγεί καθαρά και απλά τι εννοούσαν ο Μαρξ και ο Λένιν με τον όρο "δικτατορία του προλεταριάτου". Το ζήτημα της δικτατορίας του προλεταριάτου τέθηκε δημόσια από το 22ο Συνέδριο του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Ενδιαφέρει όλους τους Γάλλους που μάχονται για την ενότητα της αριστεράς, με τους κομμουνιστές στην πρώτη γραμμή. Το βιβλίο αυτό, στο οποίο αναδημοσιεύονται ντοκουμέντα του 22ου Συνεδρίου και κείμενα των κλασσικών του μαρξισμού, αποτελεί συμβολή στο διάλογο που έχει ανοίξει στο Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα πάνω στη δικτατορία του προλεταριάτου." Το μεγαλύτερο προτέρημα του βιβλίου είναι, πράγματι, η σαφήνεια και η απλότητα της έκθεσης και η επιμονή στον ακριβή ορισμό της έννοιας της δικτατορίας του προλεταριάτου. Βέβαια, όπως λέει και ο ίδιος ο συγγραφέας, τα πολιτικά προβλήματα δεν λύνονται με ορισμούς. Γίνεται όμως αναγκαία η θεωρητική τοποθέτηση και το ιδεολογικό ξεκαθάρισμα των λογαριασμών όταν υπάρχει ο κίνδυνος να αποδοθεί, μέσα από τις πιέσεις μιας τρέχουσας πολιτικής, σε έννοιες τόσο σημαντικές όχι το μαρξιστικό τους περιεχόμενο αλλά εκείνο που επιδιώκει να επιβάλει η πίεση της κυρίαρχης αστικής ιδεολογίας.